از نودل تا کهکشان ها، مسیری که سامسونگ پیمود

در سال ۱۹۳۸، لی بیونگ-چول فرزند یکی از ملاکان بزرگ شهر Uiryeong به شهر Daeguرفت و در آنجا شرکت سامسیونگ سانگهو را بنیان گذارد. این شرکت یک شرکت تجاری کوچک با حدود ۴۰ نفر کارمند بود که در زمینه مواد غذائی و تولید نودل فعالیت می کرد. به علت رشد و پیشرفتی که این شرکت داشت، لی، دفتر مرکزی این شرکت را در سال ۱۹۴۷ به سئول منتقل نمود. با شروع جنگ کره، لی مجبور به ترک سئول شد و یک کارخانه قند در بوسان به نام Chiel Jedang را راه اندازی نمود. پس از جنگ در سال ۱۹۵۴، لی شرکت Chiel Mojik را در Daegu تأسیس نمود که یکی از بزرگترین کارخانه های پشم زنی در کشور بود و در زمره کارخانه های بسیار مهم و اصلی کشور قرار می گرفت.

سامسونگ در مناطق مختلف کشور وارد حوزه های تجاری متفاوتی شد. لی سعی داشت با وارد شدن در کسب و کارهای مختلف مانند بیمه، اوراق بهادار و خرده فروشی این گروه صنعتی را به رهبر صنعت تبدیل کند. لی به صنعتی شدن اهمیت فراوانی می داد و استراتژی رشد اقتصادی خود را بر حفاظت از صنایع بزرگ داخلی، عدم رقابت و حمایت مالی آنها متمرکز کرده بود. او بعدها تعدادی از شرکت های خارجی را از فروش  مصنوعات الکترونیک مصرفی در کره جنوبی، به دلیل محافظت سامسونگ در مقابل رقبای خارجی، منع کرد.
در اواخر سال ۱۹۶۰، گروه سامسونگ وارد صنایع الکترونیک شد و بخشهای مختلف مرتبط با صنایع الکترونیک مانند «تحهیزات الکترونیک سامسونگ»، «سامسونگ الکترو-مکانیک»، «شرکت نیمه رساناها و صنایع مخابراتی سامسونگ» و … را ایجاد و تأسیسات مربوطه را در سوان بنا نمود. اولین محصول صنایع الکترونیک سامسونگ یک تلویزیون سیاه و سفید بود. در سال ۱۹۸۰ سامسونگ توانست شرکت Hanguk Jeonja Tongsin را خریداری کرده و شروع به ساخت تجهیزات مخابراتی نماید. محصولات اولیه این شرکت، سوئیچ بردهای مخابراتی بود. این شرکت بعدها به تولید کننده سیستم های تلفن و فکس توسعه یافت و به مرکز تولید تلفن های همراه سامسونگ تبدیل گشت که تا به امروز بیش ار ۸۰۰ میلیون گوشی تلفن همراه تولید کرده است. شرکت سامسونگ در سال ۱۹۸۰، همه این بخش ها و گروه ها را تحت نام «شرکت سامسونگ الکترونیکس -با مسئولیت محدود» یکی کرد و گرد هم آورد.
در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰، سامسونگ الکترونیکس سرمایه عظیمی را به تحقیق و توسعه تخصیص داد، این سرمایه گذاری سامسونگ را به خط مقدم صنعت الکترونیک در جهان سوق داد. در سال ۱۹۸۲، سامسونگ یک کارخانه مونتاژ تلویزیون را در پرتقال بنا نهاد. به دنبال تاسیس این کارخانه، سامسونگ در سال ۱۹۸۴ یک کارخانه در نیویورک، در ۱۹۸۵ کارخانه دیگری در توکیو ، در ۱۹۸۷ تاسیساتی در انگلستان و در ۱۹۹۶ نیز تاسیساتی را در استین راه اندازی نمود. در مجموع سامسونگ در حدود ۵٫۶ میلیار دلار در استین سرمایه گذاری کرده که بزرگترین سرمایه گذاری خارجی در تگزاس و یکی از بزرگترین سرمایه گذاری های خارجی محدود به یک شرکت در ایالات متحده آمریکا محسوب می شود. سرمایه گذاری جدیدی که در استین در حال انجام است، این مبلغ برای سامسونگ را به رقم ۹ میلیار دلار می رساند.
در سال ۱۹۹۰ سامسونگ شروع به مطرح کردن خود به عنوان یک شرکت بین المللی نمود. شاخه ساخت و ساز سامسونگ قراردادی را جهت ساخت یکی از دو برج پتروناس در مالزی، بنای تایپه ۱۰۱ در تایوان و برج خلیفه در امارات متحده عربی  منعقد نمود. در سال ۱۹۹۳، لی کان-هی ۱۰ زیرمجموعه گروه سامسونگ را برای کوچکتر کردن شرکت، فروخت و سایر مجموعه ها را نیز جهت تمرکز بر سه صنعت الکترونیک، مهندسی و صنایع شیمیائی با هم ادغام نمود.

دفتر مرکزی سامسونگ در سئول
لوگوی حال حاضر سامسونگ

بر خلاف سایر شرکت های مهم کره ای، سامسونگ توانست بدون اینکه آسیب زیادی ببیند از بحران اقتصادی ۱۹۹۷ جان سالم بدر ببرد. با اینحال «سامسونگ موتورز» به دلیل ضرر زیادی که متحمل شد در حالی که در سال ۲۰۱۰ نسبت مالکیت آن به ۱۹٫۹ درصد رسیده بود، به شرکت «رنو» فروخته شد. علاوه بر این سامسونگ بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ دست به تولید طیفی از هواپیما نیز زد. این شرکت بعدها در سال ۱۹۹۹ شرکتی بنام «صنایع هوائی کره-KAI» را که حاصل پیوستن صنایع هوائی سامسونگ، صنایع سنگین دوو و صنایع هوا-فضای هیوندای بود، تأسیس نمود. با اینحال سامسونگ هنوز به تولید موتورهای هواپیما و توربین های گازی مشغول است. «سامسونگ تک وین» تنها تأمین کننده سیستم احتراق Trent900 ایرباس A380 رولز رویس، که بزرگترین هواپیمای مسافربری جهان می باشد است.

سامسونگ در ۱۹۹۲ به بزرگترین تولید کننده چیپ های حافظه و دومین سازنده بزرگ چیپ، بعد از اینتل، در جهان تبدیل گردید. در سال ۱۹۹۵ سامسونگ اولین صفحه نمایشگر کریستال مایع خود را تولید کرد. ۱۰ سال بعد سامسونگ تبدیل به بزرگترین تولید کننده نمایشگرهای کریستال مایع (LCD) تبدیل شد. سونی که خود بر روی نمایشگرهای بزرگ TFT-LCD سرمایه گذاری نکرده بود سامسونگ را به همکاری فراخواند و در سال ۲۰۰۶ مشارکت سونی-سامسونگ تحت عنوان S-LCD جهت ساخت پنل های LCD مورد نیاز هر دو شرکت تاسیس گردید. ۵۱ درصد شرکت S-LCD به سامسونگ و ۴۹ درصد آن به سونی تعلق داشته و تاسیسات آن در tang jung کره جنوبی قرار دارد.
در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ سامسونگ از سونی، به عنوان یکی از محبوب ترین برندهای تجهیزات الکترونیکی، پیشی گرفت. اکنون سامسونگ از لحاظ حجم تولید، پس از Apple، بزرگترین تولید کننده تلفن های هوشمند بوده و بیشترین سهم بازار در آمریکای شمالی و اروپای غربی را دارد.

پی نوشت: این متن ترجمه آزاد و خلاصه ای از تاریخچه شرکت سامسونگ بود که در سایت ویکی پدیا آمده است.

گوشی گلکسی نکسوس، اولین گجت با آندروید بستنی حصیری

ارائه اولین اسمارتفون انعطاف پذیر جهان توسط سامسونگ

نسخه های بهبود یافته گلکسی تب ۸٫۹

موتورولا Xoom تحت پیگرد اپل

گوشی Galaxy R سامسونگ به نمایش درآمد

سامسونگ، گوشی Galaxy Z را به بازار معرفی کرد